Orgaan- & reflexpunten in de handen

 

Door wrijving van de zwemvlies tussen duim en wijsvin­ger bereikt men het keelpunt; het tweede duimlid correspondeert met het hoofd, daaronder het nekgedeelte; de duim wordt doorstroomd door de grote middenmeridiaan indien daar te wrijven; dat is de grote lichaams­leiding in de hypofyse (midden op de binnenkant van de duim­top); veel mogelijke kwalen kan men  ermee genezen door o.a. endocriene klieren te prikkelen; bij oorpijn drukt men op de top van de ringvinger en het midden­kootje van de pink; ook bij de inplanting van de ringvinger; voor de oogpunten masseert men bij de inplanting van wijs- en middelvinger; vlak hieronder ligt de plek van de long (rechter long in rechter hand, linker long in linker hand); daaronder vindt men weer de zonnevlecht; onder de muis van de duim op de zijkant van de pols ligt de reflexplek van de prostaat; eveneens ook de plek van de  baarmoeder;  aan de pinkzijde op de pols ligt de reflexplek van de onderrug,  testi­kels en eierstokken; de plek van de  urineblaas ligt nog boven de pols in het midden; zo vindt u de sterrenhemel in uw lichaam weer in de hand terug – zo is alles onderling analoog.

 

In de hand komen de zenuwverbindingen samen van alle inwendige organen. Daardoor kunt u deze organen, als deze ziek zijn, helpen door de zenuwuiteinden met de hand in te drukken of te wrijven, teneinde blokkeringen in de levens­stroom op te heffen. Door het bedrukken, knijpen en wrijven van de vijf vingers, bestrijkt u dus al een enorm gebied, zowel in de ziel als in het lichaam als door omstandighe­den. Sommige punten wijken af in bestaande systemen (hand­kaar­ten). Deze worden niet summier of exact aangegeven op de juiste plaats. Volgens de meest recente medische (wetenschap­pelijke) ontwikkelingen zijn de Duitse posters, waarop de handen zijn afgetekend met daarin de geplaatste organen, de meest be­trouwbare. Drukpuntmassage van de handen is een oeroude methode van de Amerikaanse Indianen, die de blanken van hen geleerd hebben. Ze zijn door vele natuurgeneeskundigen en artsen overgenomen. Maar bijna elke leek kan het ook leren. Een hand is een heel bijzonder lichaamsdeel. De lijnen in de handpalm worden gezien als rivieren van de krachten van zon, maan en sterren, die speciaal elk een vinger doorstromen. 

 

Bij de ziekte van Dupuytren (klauwhand), kan de hand zich niet meer optimaal openen. Men wil zich als het ware niet in de kaarten laten kijken. Maar wel is men steeds alert om als het ware in de aanval over te gaan. Deze klauwhan­den doen ons ook denken aan ‘wapens' die gebruikt worden als ze echt nodig zijn, maar ze worden vaak ingehou­den door eigenlijk agressie of strijdlust en niet bij machte zijn te handelen. De vuist is bijna gebald. Dit is een bepaalde ziens­wijze. Ook bij pasgeboren kinderen zien we vaak een samen­gebalde vuist, wat lijkt op de eerste signalen, om krachten te bundelen en zich te wapenen voor invloeden van buitenaf. Baby’s, maar ook volwassenen hebben met zulke gesloten vuisten, maar niet de mogelijkheid en de energie, om voor de dag te komen. Ze zijn niet in staat te geven noch te ontvangen. Omdat ze moeilijk een hand kunnen geven, kan dit frustrerend doorwerken in de psyche. Let hierbij vooral op welke hand het meest is aangedaan: de gevoelshand of de scepterhand. Als er een linkerhand gegeven moet worden (uit bittere noodzaak) kan dit onbeholpen lijken en hoeft er geen verantwoording afgelegd te worden voor de verborgen gefrustreerde macht van de rechterhand. Nog erger is het als beide handen niet meer uitgestoken kunnen worden. Geen helpende hand meer kunnen bieden in de samenleving!

 

Als er rond de nagels een zich een ontsteking voordoet is er iets mis met de vitaliteit. Men kan zich moeilijk weren, immers de gebalde handen zijn aangetast of defect. Men kan zijn agressie niet voldoende toepassen. Men kan niet meer echt krabben of van zich af te slaan. Ook nagelbijten kan het een en ander duidelijk maken. Er is te weinig zelfvertrouwen om aan het leven te knagen, zo knaagt men aan zichzelf. Niet om van zich af te kunnen bijten. Het conflict kan zelfs tot op het bot gaan (nagelbedontsteking). Zo is er op vele fronten verbanden te leggen.

 

Kosmische patronen in de handen

Een belangrijk onderdeel van de handen is de elementaire gedachte. We zijn immers afhankelijk van kosmi­sche instromingen. Van alle lichaamsdelen is de hand een  uitvoerend orgaan, die het nauwst met de hersenen is verbonden. Vanuit het centrale zenuwstel­sel lopen de zenuwen in de dubbele huidlaag van de hand. Het zijn er 2400 op één vierkante cm. Elke hersenimpuls wordt in de hand geregistreerd.

 

De letters van het Hebreeuwse Alfa­bet, hun vorm en de manier waarop ze gevormd zijn, werden speciaal geschapen om de elegantie, de eenvoud en de schoonheid van de relatie tussen het universum en bewustzijn duidelijk te maken. Ze zijn intensief verbonden met de vorm van de handen en de manier waarop we onze emoties uitdrukken. Daarover is weinig of eigenlijk niets bekend. De manier waarop bijvoorbeeld de Hebreeuwse letters zich in het eerste Bijbelboek Genesis hebben gerangschikt, heeft een veel diepere betekenis, dan op het eerste gezicht blijkt. Daarin is een ruimtelijke volgorde, die wijst naar de basisvorm en structuur van de DNA-moleculen.

 

De vorm van de hand komt overeen met een verband tussen geschreven letters (de taal) en de symbolische gebaren­taal die bepaalde handhoudingen suggereert. De volgorde van de Hebreeuwse letters in Genesis openbaart een wiskundig model over hoe 'leven' van Boven zichzelf organiseert en voortplant. Het is dus een 'letterlijke' weergave van de Goddelijke schepping. Het is en blijft een interessant thema om zowel handen, lijnen, heuvels en alles wat met de hand samenhangt, universeel en analoog ook te toetsen in de praktijk.

 

De handdruk  

Let op onwillekeurige handdrukken. De handdruk geeft een verbinding tussen twee personen. Alle gevoelige zenuwpunten raken die van de andere hand. In de hand drukt zich het gehele karakter uit. Kleine kinderen weigeren soms een bezoeker een hand te geven. De Chinezen zijn veel meer vindingrijk met tekens dan wij Europeanen; zij putten uit handen zeer veel informatie. De marktlui die een transactie met een handslag bezegelen (handje klap) als symbool van eerlijkheid. Zo'n handslag maakt voelbaar of de transactie redelijk en voor beide par­tijen profijtelijk is. De taal der handen stelt ons in staat veel te begrijpen zonder dat we onze toevlucht moeten nemen tot de betekenis van de handlijnen. De handen en de handlijnen, etc. verraden onze vaardigheid in het aanknopen van relaties, maken ons duidelijk wat hiermee allemaal tot uiting gebracht kan worden. Met handen kan men genezen, bijvoorbeeld magnetisme. Iedereen heeft zulke krachten in zijn handen. De moeder, die het kind streelt waar het pijn heeft. Zodra de liefde voor een medeschepsel ontwaakt, begint de geneeskracht al te werken. Daarop berust de feitelijke kunst van het magnetiseren.

 

Een zeer gezond mens kan met zijn vingers negentig graden naar achteren strekken. Men zou met gemak zijn linkeroor pakken om de nek. Deze flexibiliteit zegt iets over het handelen en denken. Als u uw hoofd steunt in de rechterhand dan had het hoofd behoef­te aan werkkracht. Als u uw linkerhand tegen het hoofd steunt dan moet u daar een teveel wegnemen, wat misschien anders hoofd­pijn had kunnen worden. Als u uw handen in elkaar sluit en elke vinger tussen twee vingers van de andere hand, dan gebruikt u al uw kracht voor uzelf, voor concentratie en beveiliging. Of uw vuist ballen! Als u de handen met de binnenkanten tegen elkaar rechtop houdt, dus uw handen vouwt, gebeurt dit met het doel om over grotere krachten te beschikken. U gebruikt uw eigen kracht dan zelf volop, die gaat dan van uw rechterduim in uw linkerduim over. Bij het klappen in de handen doet u dit om een overschot aan kracht kwijt te raken, omdat u  te enthousiast bent. Als u het met meerdere personen doet in een rij of kring, dan is dat om anderen aan te vuren en te versterken. U neutraliseert met uw ene hand om de andere van overmaat te lozen. Duimen draaien wekt elektrische levensstroom op. ‘Duimen voor iemand’’, die bijvoorbeeld examen moet doen. Houdt de duim van de ene hand tegen de wijsvingertop van de andere hand en dan het andere paar, zo beurtelings. Wringt u de handen in vertwijfeling, dan oefent u druk uit op alle klier- en  aangrijpingspunten, zodat de stroom der levenskracht de psyche  bereikt om haar te sterken.

 

Hoe mensen u een hand kunnen geven is op zichzelf een aparte belevenis indien u erop let. De handdruk kan zacht zijn, flu­weel zacht, te snel de hand terugtrekken, te lang vasthouden, een te stevige handdruk of te lang. Dit alles zegt iets over de persoonlijke kenmerken van een mens. Op welke wijze de handen zich manifesteren kan op zichzelf al een thema worden. Het ligt echter niet in de bedoeling daar verder op in te gaan. De handen staan in nauw contact met onze denkwijze, wat resul­teert in een bepaalde handelwijze. We kunnen ermee onderhandelen en iemand een handdruk geven. Handen zijn dus zeker communicatieorganen. Een hand kan niets verbloemen, terwijl u met uw mondstand toneel kunt spelen. Een indrukwekkende betrouwbaar­heid, die in de psychologie goed van pas kan komen. Sterke handen zijn meestal goed doorbloed en de handdruk is stevig en hartelijk. Een dergelijk iemand is dan ook meestal doortastend en heeft zijn leven zo te zeggen in 'handen'.

 

De typologie van zwakke handen, meestal ook een zwakke hand­druk, zijn personen die zich laten overleveren en ze kunnen moeilijk aanspraak maken op hun leven. De fijngevoelige hand is een hand die veel aanvoelt en ook dingen tot expressie kan brengen. Uiteraard bezit zo'n persoon dezelfde eigenschappen. Begroeting met handen is nog een overblijfsel uit een periode waarin de mensen, wier intuïtie nog een veel grotere rol speel­de dan bij ons, de taal van de handen als vanzelfsprekend begrepen.

 

 

UpToDate 2024-2025