De wereld van gedachten

 

Een eigen gedachte kan je gelukkig maken of je zelfs benadelen. Het gaat hier om je eigen ik [in het Hebreeuws ANI] – denk in dit verband aan Jung of Freud met hun ‘anima, en ‘animus. En verwant daaraan is ‘animaal’ [animal] = dier. De mens en het dier hebben immers dezelfde zielsgesteldheid [nephesh] maar met dat verschil, dat de mens begaafd is met de goddelijke geestvonk ‘nesjama’ dat het dier niet heeft.

                    Geen fotobeschrijving beschikbaar.

 

ANI betekent niet alleen ‘IK’,  maar ook  ,schip’. De zee van gedachten met jou zelf aan het roer als ‘schipper’. Je probeert koers [‘cursor’] te houden in de navigatie, elektronisch of praktisch van mens tot mens. Vaak raken we allemaal verzeild in de loeiende stormen in de zee van andermans gedachten. Laat je niet overspoelen door die grote veelheden, maar haal het beste eruit.

 

Je kunt nog zoveel geprezen worden door anderen en roem ontvangen dat je zus en zo goed bent. Ja, je bent de bovenste beste. Bedenk echter, wanneer je eigen Ik het eens zal moeten betreuren, wat heeft dan zo’n uiterlijke voorkeur van enig nut?

Je gedachten zijn je eigen registratiebrief als begeleidende leidraad. Een soort paspoort, waarop alles genoteerd zal staan, waaraan jij te herkennen ben en wat later de doorslag zal geven.

 

Bij Lorber en Swedenborg wordt ervoor gewaarschuwd om blanke bladzijden in je leven te vermijden, want dat zou een signaal zijn van onbenutte tijd. Op elke pagina staan al je gedachten opgetekend waar anderen in de geestelijke wereld inzage van kunnen krijgen. Je bent daar als een open boek. Je kunt het beschouwen als een levende foto die door het licht van de geest wordt uitgeprint. Aan gene zijde doet dit het geestelijk waarheidslicht. Elke gedachte wordt aan gene zijde getoetst. Denken, navorsen of zoeken, beoordelen of bezinnen is echter nog geen daad, maar een voornemen hiertoe. Een poging hiertoe moet zelf ook gaan leven, zegt Lorber in het GJE10.

 

Lazarus zag aan gene zijde hoe zielen zwaar behangen waren met allerlei werelds vuil, waarvan zij zich moesten bevrijden. Alles wat innerlijk in de geest aanwezig is, vertoont uiterlijk een daarmee corresponderend beeld.

 

Uit de wil en de wens van een ziel ontstaat een blijvend beeld, die pas verandert, als ook de wil verandert. Je gedachtewil kun je daarom aan gene zijde niet zondermeer verbergen. [vanwege de daaruit volgende vormgestalte]. Op deze Aarde kan dat wel, omdat ieder mens een gemaskerd fysiek omhulsel heeft.

                       

bron: Jakob-Lorber-Bulletin-International, 06-2019, nr. 42: www.zelfbeschouwing.info

UpToDate 2022

web counter