Maag als leugendetector

 

De Maan is de eerste materiebol in de ‘astronomische ruimte’ en in de uitgestrekte ether boven de Aarde als het kind van moeder Aarde. Astronomie en (g)astronomie zijn zeer nauw met elkaar verwant. In het Grieks betekent maag ‘Gaster’ en ‘Gastritis’ is als het ware een geïrriteerd gevoel in het belevingsgevoel. Zoals de Zon beeld staat voor de ik-kracht, zo staat de Maan beeld voor het gevoel. De Maan weerkaatst de Zon en het gevoel is een weergespiegelde ik-vorm in het gevoel. Als er een conflict is met het gevoel [de zielskracht], dan kan er ook geen evenwichtig balans zijn met de Zon [de geestkracht]. Het mysterie van de Maan komt op verrassende wijze uitvoerig in de Lorberwerken aan het woord. Laat het ware licht van de Zon in mij en in ieder ander tot zijn recht komen.

 

In het taalgebruik kennen we diverse woorden die afgeleid zijn van de Maan. Het woord ‘Monade’ (waarin verborgen het woord Mona voor Maan), dat staat voor het begrip ´ziel´ of ondeelbare entiteit.

Jakob Lorber beschrijft Monade als lichtatomen. Natuuronderzoekers noemen dit ‘etherische lichtmonaden’. Het is een specificum, waarin een intelligente kracht woont. Zo is ook het hele universum, ja, de hele oneindigheid gevuld met de ideeën van de Godheid. Ze vullen de gehele oneindigheid, maar zijn ook in een monade alle aan te treffen, maar natuurlijk in de meest verkleinde vorm, net zoals de lucht in de kleinste zeepbelletjes dezelfde delen bevat, die daar ook in het algemeen aangetroffen worden. Monade heeft dus volgens Lorber met de ziel te maken. (bron: Aarde en Maan 1-46-4 en 1-52-7)

 

Voorzijde Maan kent geen wind

[via Jakob Lorber ontvangen in 1840 van de Heer]:  Alles wat wij in Jakob Lorber lezen en hebben mogen ontvangen van de Heer, ook betreffende de Maan, is natuurlijk bedoeld als hulp om steun te krijgen in het innerlijk geloof. Zo is het oudste kind van de Aarde de Maan. Haar ontstaan geschiedde in een ver verleden waar nu nog de Pacific is gelegen. De gebannen oergeesten hadden zich in de oertijd van God verwijderd en werden samen met Lucifer opgesloten in de allerergste materie van de Aarde.

 

Toen er een ernstige vulkaanuitbarsting plaatsvond, diep onder in de Aarde, wat nu Tahiti is en dat gelegen is aan de Grote Stille Oceaan, brak een groot stuk vloeibare aarde- klompmaterie uit haar voegen en dit werd bijna vierhonderdduizend kilometer de lucht ingeslingerd. De vloeibare massa werd geleidelijk vaster en dit is uiteindelijk onze Maan geworden. Als vast wereldlichaam is de Maan zwaarder dan de Aarde.

 

De gevallen oer-engelgeesten, die in het diepst onder de Aarde gekluisterd waren, werden deels in de lucht weggeslingerd. Volgens Lorber is de Maan een grote leerschool voor hardnekkige geesten, die in hun vroegere aardse leven erg materieel en zinnelijk waren en nu moeten leren hun hoogmoed in deemoed om te zetten. Zij leven daar zeer lange tijd, wel duizenden jaren in zeer erbarmelijke omstandigheden. Zij moeten daar duizenden malen sterven en daarbij krijgen zij het gevoel voor altijd verloren te gaan. Maar ook voor hen is na een bepaalde tijd uiteindelijk terugkeer mogelijk. Wat de Bijbel ‘eeuwig’ noemt betekent qua tijdsduur niet telbaar.

www.zelfbeschouwing.info