Werkzaamheid

[via Jakob Lorber ontvangen in 1840 van de Heer]:  Alleen voortdurende werkzaamheid voor het algemeen welzijn van de mensen is goed! Want al het leven is een vrucht van de voortdurende en onvermoeibare werkzaamheid van God en kan alleen door ware werkzaamheid in stand gehouden worden en voor de eeuwigheid bewaard blijven, terwijl uit het nietsdoen alleen maar de dood te voorschijn komt en komen moet.

 

Leg je handen op je hart en besef, hoe het in één stuk door dag en nacht werkzaam is! Alleen van die werkzaamheid hangt het leven van het lichaam af; als het hart echter eenmaal stil gaat staan, dan is het met het natuurlijke leven wel gedaan. Zoals echter de rust van het lichamelijke hart duidelijk de dood van het lichaam is, zo is ook de vergelijkbare rust van het hart van de ziel de dood van de ziel! Het hart van de ziel heet echter 'liefde' en het kloppen van dit hart uit zich in ware volle daadwerkelijke liefde. Het voortdurend uit liefde handelen is derhalve de altijd onvermoeibare hartslag van de ziel.

 

Hoe vlijtiger het hart van de ziel slaat, des te meer leven wordt er in de ziel opgewekt en als daardoor een voldoende hoge graad van het leven in de ziel is opgewekt, zodanig, dat deze de goddelijke, allerhoogste levensgraad evenaart, dan wekt zij het leven van de goddelijke geest in zich op. Deze geest - die puur leven is, omdat hij de onvermoeibare hoogste werkzaamheid is - vloeit dan in de hem door de werken der liefde gelijk geworden ziel en dan is het eeuwige onver­woestbare leven in de ziel volledig begonnen!

 

En zie, dat is allemaal het gevolg van werkzaamheid, maar nooit van luie rust. Ontvlucht daarom de rust en zoek de volle werkzaamheid, je loon zal het eeuwige leven zijn. Geloof vooral niet, dat Ik gekomen ben om de mensen van deze aarde vrede en rust te brengen; o nee, maar wel het zwaar en de oorlog! Want de mensen moeten door nood en allerlei tegenspoed aangezet worden tot werkzaamheid, omdat ze anders trage, gemeste ossen zouden worden die zichzelf vetmesten als voer voor de eeuwige dood! Ook veroorzaken nood en tegenspoed in de mens het ene gistingsproces na het andere, waaruit zich op den duur toch iets geestelijks kan ontwikkelen.

 

Natuurlijk kan men zeggen: door nood en tegenspoed ontstaan echter ook toorn, wraak, moord en doodslag en afgunst, hardvochtigheid en vervolging! Dat is wel waar, maar hoe erg al deze zaken ook zijn, vanwege datgene wat er uit kan ontstaan zijn ze toch nog beter dan luie rust, die dood is en noch iets goeds, noch iets slechts tot gevolg heeft. Loop warm voor Mij of blijf koud voor Mij; want iemand die lauw is heeft voor Mij geen waarde! Een actieve vijand is Mij liever dan een lauwe vriend; want de actieve vijand noopt Mij om zo actief mogelijk te zijn, opdat Ik hem win of de goede weg insla om hem voor altijd onschadelijk voor Mij te maken; bij een lauwe vriend echter wordt Ik Zelf lauw, en zal Ik niets aan die lauwe vriend hebben als Ik in nood geraak!

 

Een lauwe bestuurder is daarom ook een plaag voor zijn volk; want daardoor vergaat de geest van het volk en de mensen verworden tot pure mest-ossen en pakezels! Maar een krachtige en zelfs tirannieke bestuurder maakt het volk levend en alles is zo actief mogelijk om maar geen straf op te lopen; en als de tiran het te bont maakt, dan zal het volk zich tenslotte massaal verheffen en zich van zijn kwelgeest bevrijden. De Griekse wijzen zeggen immers: Een voorwaarde voor iedere werkzaamheid is strijd, en iedere uitwerking is daar het gevolg van - dit zegt Baram in GJE1-220,221

www.zelfbeschouwing.info