Orgaanafname bij stervende mensen

In de Sovjet Unie werden in de negentiger jaren metingen gedaan met speciale detectoren aan menselijke energievelden. Dit gebeurde bij pas overleden mensen die pas enkele dagen dood waren. Op een afstand van vier meter deed men merkwaardige ontdekkingen. Er werden notities gemaakt over een klinisch dode man die al hersendood was. Toch reageerden de detectoren in een afstand van vier meter op pulserende elektronische krachtvelden. Dit zou dan betekenen, dat de gestorvene nog energie afgeeft. Helderzienden of sensibele personen zagen toen, dat van een gestorvene drie dagen erna de ŽenergiespiralenŽ de dode verlieten.

 

Veel mensen zien als laatste daad van naastenliefde, dat zij na hun sterven hun gezonde organen willen afstaan om andere mensen een kans te geven en om hun leven te behouden. Jammer genoeg weten veel mensen niet, dat het sterven een in fasen verlopend proces is. Het leven is, tot het tijdstip van de hersendood, zeker nog niet beëindigd. Dit is echter wel het tijdstip, waarop de organen ontnomen moeten worden, willen ze voor een ziek iemand nog nuttig zijn. Tot het tijdstip dat iemand hersendood is, is het hart echter nog niet ŽdoodŽ. Want dat wordt immers kunstmatig in het leven gehouden en het lichaam is dan nog warm. Een arts, die hierover werd geïnterviewd, antwoordde: ŽNatuurlijk is het lichaam nog warm en de organen leven nog en de circulatie is in tact! Van een dood koud lichaam kunnen wij geen organen gebruiken, wel van een warm lichaam!Ž

www.zelfbeschouwing.info