Nabijbelse Profeten

 

De Bijbel is een geestelijk boek en deze spreekt ieder mens in datgene, wat de ziel nodig heeft. De Bijbel voedt niet in materiële zin, maar in geestelijke zin. Ook al is de Bijbel voor velen een mysterieus versluiert boek. Lorber schrijft: en met terechte redenen, opdat de Bijbel niet gebruikt wordt als handelswaar. Handelingen 2:17-20 beschrijft het zich openbaren aan degenen die er echt op naar zoek zijn en er ook naar willen handelen. Luther had het niet bij het juiste eind, toen hij zei, dat alleen het geloof voldoende is om in de hemel te komen. Dan zou zelfs de grootste crimineel zonder problemen daar zijn plaats kunnen hebben. De Bijbel echter zegt, dat de hemel met geweld tot zich genomen moet worden, dat wil zeggen, dat we er de grootste moeite voor moeten doen.

 

Jakobus en Paulus schrijven: dat geloof zonder werken dood is. Ook Paulus geloofde in het begin, dat de mens slechts door het geloof en niet door de werken zalig kan worden, dat hij later bijstelde in de brief aan de Romeinen en de Korintiërs en de Kolosentiers. Hij beschreef dit in het jaar 57. Om ons in de werken der naastenliefde te oefenen.

 

De Bijbel is dus geen gewoon boek. Hoe moet men eigenlijk leven, om een licht bij het lezen van de Bijbel te hebben. De meeste mensen houden God voor een Bijbelgod en niet voor een universele God. We nemen hier een tekst uit Romeinen 3:19-20. Paulus schrijft, dat alles, wat de wet zegt het degenen zeeft, die onder de wet zijn, dat een ieder die daaronder staat verstommen en de hele wereld moet zich voor de Heer schuldig tonen. De mens kan echter geen slaaf zijn, maar is vrij in de liefde.

 

De mens moet wel zelf door berouw, boete en de werken der liefde het een en ander goedmaken en zijn zonden niet opnieuw doen, dus afleggen. Dan is er ook de genade van de Heer. Allen het geloof beschermt de mens niet voor de hellegebieden. Men kan wel het geloof hebben, maar niet de liefde. Paulus schreef dus niet zomaar: als ik het sterkste geloof had, zodat ik bergen kon verzen, maar het ontbrak me aan liefde, zo ware ik niets.

 

De gave der profetie is er voor iedereen. Paulus roept ons op om er allemaal naar te verlangen. Het is een gave aan de gemeente! Korinthe 14:30: Een profetie is een rechtstreekse openbaring van God. De geest spreekt door mensen rechtstreeks tot de gemeente. Paulus spreekt over het weerleggen en doorgronden van ongelovigen of toehoorders (24,25). De Goddelijke Geest wil ons leven leiden door middel van de Bijbel, ook door profetie. Het kan door dromen, in visoenen, beelden, een lied of een Bijbelwoord tot ons komen. Het ontdekken van de gave der profetie gebeurt alleen wanneer men zich laat leiden door de Geest van God. (Zacharias 8:23).

 

De Heer zal ook na de afsluiting van de Bijbel nog altijd op een bijzondere manier de mens leiden. De kerkelijke Nederlandse Geloofsbelijdenis doet, of de artikelen, die zij beschrijft, het Woord van God is. Dat is niet waar. Die artikelen beogen, wat de kerken belijden. Dit belijden volgens hen een belijdenis, van wat zij belijden uit de heilige Schrift. Zo heeft artikel 5 van deze Geloofsbelijdenis, dat zij ontvangen al deze boeken, en deze alleen, als heilig en canoniek, om hun geloof daarnaar te richten, daarop te gronden en daarmee te bevestigen. Hier is echter geen ruimte voor nieuwe openbaringen gegeven om daarop hun geloof te richten, daarop te gronden of daarmee te vestigen.

 

De Bijbel is voor alleen genoeg. Zij belijden in artikel 6, dat bepaalde boeken, die door de Roomse kerk bij de Bijbel gerekend worden, er niet bijhoren. De apocriefe boeken bevatten volgens hen niets Gods openbaring. En in het hierna laatste artikel, dat hier aangehaald wil worden is artikel 7: zij geloven dat deze Heilige Schrift de wil van God volkomen bevat en voldoende leert al wat de mens moet geloven om behouden te worden. Daarin heeft God uitvoerig beschreven op welke wijze wij Hem moeten dienen. Hieruit blijkt duidelijk dat wat daarin geleerd wordt, volmaakt en in alle opzichten – naar hun kerkelijk idee – volledig is. Daarmee wordt wel de leer van de nieuwe openbaringen volledig afgesneden.

 

2 Timo. 3:16,17: elk van God ingegeven Schriftwoord is ook nuttig om te onderrichten, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de gerechtigheid, opdat de mens van God volkomen zij, tot alle goed werk volkomen toegerust. 1 Kor. 14: jaagt de liefde na en streeft naar de gaven van de Geest, maar vooral naar het profeteren. Paulus maakt onderscheid tussen openbaringen, kennis, profetie en onderricht in vers 6. Het onderscheid tussen profetie en openbaring zien we ook in 1 Kor. 14:29,30, 36: wat de profeten betreft, twee of drie mogen het woord voeren, en de anderen moeten het beoordelen. Maar indien aan een ander een openbaring ten deel valt, moet de eerste zwijgen. Zie ook 1 Kor. 12;3 en Efeze 3:5, 2 Tim. 3:15, Efeze 2:20, Num 11:29.

 

Dat de Bijbel als zodanig heeft bestaan, staat onomstotelijk vast uit de commentaren en vermeldingen van de martelaar Justinus (165) van de grote geleerde Origenes (254) en van de vader der kerkgeschiedschrijving Eusebius (340). De nieuwe Openbaringen noemen we het geheel van Godsdictaten die via Jakob Lorber tot stand gekomen zijn. Dat dit niet eerder aan geďnteresseerde lezers is binnengedrongen, is het kwalijk gevolg van een kerkelijk gebrek aan interesse. Immers daardoor alleen heeft aan dit immense Gods-oeuvre van de zijde der christenheid niet die belangstelling ten deel kunnen vallen, die een Goddelijke Openbaring toch van Zijn eigen Godsvolk had mogen verwachten.

www.zelfbeschouwing.info