Gehouden lezing op 28 november 2005 in N.N.

De menselijke ontwikkeling en de Goddelijke besturingskracht.

 

                                               Spreker: N.N.

 

De lezing werd gehouden in een gezellig,  lieflijk klein kerkje in N.N.. Er waren ruim 35 personen aanwezig. Ook was in de kerk een

aandoenlijke ruimte voor koffie en thee.

 

Spreker accentueerde de dualiteit in de mens als  donker en licht, oftewel de schaduwkant en het schijnsel. De blinde zegt volgens een tekst in het  Nieuwe Testament, toen hij ziende werd: “Ik zie mensen wandelen als bomen”. Inderdaad is de mens als een wandelende boom te zien. Beide lijken op elkaar; ook dragen beide vruchten. In de jeugdjaren zijn deze vruchten weliswaar nog wrang en weinig, op oudere leeftijd zoet en veel. Hoe dieper de wortel en wortelrank, hoe meer levenssappen (bloed) door de periferieaderen stromen. Dit bepaalt de groei voor later.

 

In de jeugd rond zestien jaar is de mens nog in zijn groei (proces van inwikkelen naar het ontwikkelen), na één en zestig jaar heeft de mens zijn ommekeer te gaan (het afwikkelen), dat de weg is naar het LICHT. Hoe ouder dus de boom, hoe zoeter ook zijn vruchten; de mens ervaart dit voor zichzelf als: ”tolerant geworden zijn”. Tenslotte raken ook zijn mineralen uitgeput, dan wordt hij grijs of een grijsaard.

 

De mens moet het zeker hebben van zijn afstamming, die door de genen wordt bepaald. Eenmaal op leeftijd gekomen is men zomaar opa of oma. Naast de oude boom zien we dan weer groene twijgjes (kleinkinderen), die de boom er nog aan doen herinneren: zo was ik vroeger ook. Ook de mens ziet op oudere leeftijd zijn kleinkinderen weer terug en dit doet hem herinneren aan zijn jeugdige leeftijd.

 

Maar wie en wat is deze mens? Uiterlijk zijn wij mensen gewervelde en geraamteachtige wezens, die bekleedt zijn met een laagje bindweefselhuid en van binnen hebben wij een stel organen, die onze ZIEL moeten dienen. Het gaat hier niet zozeer om het menselijk lichaam maar om de zielsmatige gesteldheid in de mens. Want wat is een mens zonder ziel? Een leeg omhulsel zonder leven. vervolg>

www.zelfbeschouwing.info