Niet luieren

[via Jakob Lorber ontvangen in 1840 van de Heer]: Er kan niets ontstaan zonder een voorafgaande strijd. Als het innerlijk van een mens niet een echt gevecht met zichzelf en zijn verschillende levenselementen plaatsvindt, is alles wat men van buitenaf met hem wil doen, nutteloos. Als iemand zichzelf niet eerst kent, hoe zal hij dan een ander of tenslotte zelfs God kennen. Wees daarom niet enkel toehoorders van Mijn woord, maar breng het steeds in de praktijk, dan pas zullen jullie de zegeningen daarvan in jezelf gaan waarnemen! Want het leven bestaat uit doen en niet uit het ongebruikt laten van de krachten, waarvan het leven afhankelijk is en daarom moet het leven zelfs ook door de aanhoudende werkzaamheid van de gezamenlijke krachten eeuwig in stand gehouden worden; want in het zich ter ruste leggen bevindt zich geen blijvend leven.

 

Dat bepaalde gevoel van welbehagen dat de rust jullie geeft, is niets anders dan een gedeeltelijke dood van de voor het leven nodige krachten; wie het steeds prettiger vindt om zich over te geven aan de rust van het nietsdoen, vooral aan de rust van de geestelijke levenskrachten, die omarmt daardoor steeds meer de werkelijke dood, waar ook geen God hem zo gemak­kelijk uit zal bevrijden. Er is ook een goede rust die vol leven is, maar dat is een rusten in God en dat is een voor ieder mens onbeschrijflijk zaligmakend gevoel van tevredenheid over het bezig zijn vol­gens de wil van God.

 

Dit zalige gevoel van tevredenheid en het duidelijk besef steeds waarachtig volgens Gods orde te hebben gehandeld, is de bewuste echte rust in God en alleen die is vol leven, omdat daar altijd veel energie uit voortkomt die tot handelen aan­zet. Iedere andere rust die bestaat uit het ophouden van de levenskrachten, is echter in zoverre een ware dood, als de mate waarin de verschillende levenskrachten zich onttrokken hebben aan werkzaamheid en deze niet meer opvatten. bron: GJE1-220

www.zelfbeschouwing.info