Twaalf uur in de middag

 

Misschien gaat er nu een lichtje branden? (wanneer je het voorgaande hoofdstuk over ‘handen metafysisch gezien wellicht gelezen hebt!) Want hier zou het om een schrikkeldag kunnen gaan. Beide hoofdstukken in Handelingen 27 en 28 (samen 55) hebben betrekking op getal veertien en beide boekdelen bezitten precies 365 telwoorden, zoals Genesis vijf dat ook in de Hebreeuwse taal heeft. De tekst zou wijsgerig verklaren kunnen, dat het midden van de nacht een ‘snijpunt’ heeft. Als we nu naar een 14e Hebreeuwse letter gaan (Het Hebreeuws kent 22 letters en 5 sluitletters!) komen we aan bij de letter N, die voor NUN staat en ook zo geschreven wordt.

 

Hiermee wordt tevens een link gelegd wordt naar de middag op onze hele Aardebol en wel exact op 12.00 uur als Engelse Noon-tijd! Zou er sprake kunnen zijn van een bijzonder wisselspel tussen licht en donker? In Handelingen 27:27 wordt dit nog duidelijker: ‘heen en weer drijven’ of ‘de weg kwijt’ zijn. Juist in Handelingen 14:14 scheurden de apostelen hun klederen. Ook hier wordt weer een link aangeduid naar 14:14=28, terwijl in hoofdstuk 27 en 28 dit getal 14 besproken wordt als (in)deling van de tijd. Genoemde hoofdstukken zijn twee ‘gedeelde’ hoofdstukken, die feitelijk bij elkaar horen, want 27+28 = 55 als 5+ 5.

 

Heel vaak zien we in de Hebreeuws context – met name in het vorige hoofdstuk, een tussenkoppeling (de zesde letter W) dat betekent, dat het voorgaande hoofdstuk nog niet afgesloten is, maar verder weer begint in een nieuw hoofdstuk. We namen het ‘midden’ in aanschouwing en konden met betrekking tot de 14e nacht gaan ‘tellen’ op onze tien vingers. De kalender, zoals wij die vandaag nog kennen, was reeds in de Bijbel bekend. In Genesis 1:4 is zelfs sprake van het Licht: ‘En de Schepper zag het Licht!”. In het Hebreeuws staan daar de vier letters JHWH. In deze tekst worden de ‘lichten’ aangeduid als tekenen van tijden, dagen en jaren.

 

Nogmaals hier de herinnering, dat getal veertien met handen te maken heeft. Ook aan de Bijbelse David wordt deze waarde toegekend (DWD als D=4 W=6 en D=4, samen 14). Zijn naam betekent ‘geliefde’. Het is een opmerkelijk feit, dat de 14e februari ooit gekozen werd als Valentijnsdag, d.w.z. als vriendendag. En juist ook in een maand, die 28 dagen heeft als enige maand, namelijk 28 dagen – inclusief schrikkeldag. De 14e dag in deze maand is precies het midden – niet zomaar uitgekozen!

 

De analogie van getal veertien zijn onze handen, die bedoelt zijn om te geven, om te handelen – ieder naar zijn geaardheid. Daarom ook om durven te nemen – om NIET een middenpad te kiezen, om NIET in het midden te blijven. Anders ben je misschien LAUW of zelfs LAF. Je zult in je leven een keuze moeten maken om METEEN DE GOEDE KANT TE KIEZEN. De meesten kiezen uit voorzorg het middenpad, om alsnog de goede keuze te maken. Natuurlijk ook een optie.

 

In de oudheid werden runen als alfabetletters gebruikt, waarvan de LAF-rune nog een bekend begrip is. De Lafrune is namelijk de 14e rune. Begrijpelijk is wellicht waarom Lavendelkruid als liefdeskruid wordt toegepast. Onze 14e letter in het alfabet is de letter N, dat synchroon staat met de 14e letter van het Hebreeuwse alfabet. Want dan heeft het grote licht namelijk zijn hoogste punt bereikt en straalt zomers de Zon ook loodrecht naar beneden, als het in het midden van de Aarde 12 uur is. Tenslotte hebben de eerste vier hoofdstukken van de Hebreeuwse Bijbel precies 28 telwoorden. De optelsom van deze telwoorden bedragen exact 162 en dat is het getal van de gulden snede (100:62), terwijl op 21-6 officieel de zomer begint.

www.zelfbeschouwing.info